Ku osobistemu dobru zwraca się wtedy, kiedy chce być nie¬zależną panią samej siebie. Ku zewnętrznemu dobru — wtedy, kiedy chce poznać to, co należy do innych, lub to wszystko, co jej nie dotyczy. Ku niższemu — wtedy, kiedy kocha rozkosze cielesne. — I tak człowiek, ulegając pysze, ciekawości i nieczystości, stacza się w życie, które W po¬równaniu z życiem wyższym jest śmiercią. Jednak i tym życiem kieruje Boża Opatrzność, która wszystko Umieszcza na właściwym miejscu i odpowiednio do zasługi każdego daje. to, co mu się należy. Z tego wynika, że w żaden spo¬sób nie są złę ani owe dobra pożądane przez grzeszników, ani sama wolna wola, którą, jak wiemy, należy zaliczyć
do pewnych dóbr pośrednich. Zło natomiast tkwi w tym, że wolna wola odwraca się od niezmiennego dobra i zwra¬ca się ku dobrom zmiennym. A ponieważ czyni to z,wła¬snej woli, nie pod przymusem, następuje kara w postaci niedoli, sprawiedliwa i odpowiednia do winy.
Źródłem zia lest niewłaściwy wybór wolnej woli
Lecz może zapytasz, skąd powstaje takie po¬ruszenie woli; bo przecież wola, odwracając się od dobra niezmiennego ku zmiennemu, wykonuje ruch. To porusze¬nie jest bez wątpienia złe, mimo że wolną wolę należy za¬liczyć do dóbr, ponieważ bez niej nie można dobrze żyć.
| |
|