Wolna wola a dobra cielesne
Wolna wola należy do dóbr Wolna wola a dobra cielesne E. Przyznaję, że przekonałem się dosta¬tecznie (o ile pozwalają na to doczesne życie i nasze ludzkie możliwości) zarówno o tym, w jaki sposób można udo¬wodnić, że istnieje Bóg, jak i o tym, że od Boga pochodzą wszystkie dobra. Przecież od Niego biorą początek wszyst¬kie byty: i te, które posiadają rozum i życie, i te, które mają tylko życie i istnienie, czy wreszcie te, które tylko istnieją. — Teraz przypatrzmy się jeszcze, czy da się roz¬wiązać trzecie zagadnienie: czy wolną wolę należy umie¬ścić między dobrami. Jeżeli udowodnimy to, zgodzę się bez wahania, że otrzymaliśmy ją od Boga, a otrzymaliśmy jako dar, który się nam należał. A. Dobrze pamiętasz nasz program i widać, że bacznie śledzisz tok rozważań, skoro spostrzegłeś, że wyjaśniliśmy już drugie zagadnienie. Lecz powinieneś był widzieć, że trzecie także zostało rozwiązane. Powiedziałeś przecież, że nie należało dawać wolnej woli, ponieważ służy ona do grzechu. Na to odpowiedziałem, że bez wolnej woli nie można także postępować moralnie, i twierdziłem, że Bóg dał ją nam raczej w tym celu. A ty mi znowu powiedziałeś na to, że trzeba było dać nam wolę w taki sposób, w jaki została dana sprawiedliwość, której można użyć tylko do dobrego.
| |